The Web Poetry Corner - Julius Dreyfsandt - paradijs
paradijs
by
Julius Dreyfsandt
mijn gedachten zijn zo vaak
door verwachten bevangen
als of jij of jij nog zal komen
waarom toch blijft mijn ziel
zo aldoor naar het ideaal verlangen
waarom blijf ik, mens, dromen
wil ik zo graag vergeten
aldoor dat was
en door mijn verdriet
al vele malen is opgegeten
opdat ik vlucht voor wat is geweest
en mij slechts hoop doet aanmeten?
ik leef de droom van Eden
bron van stromende liefde
het maakt mij zwevend in het heden
zie de onmiskenbare schoonheid
kom, ga met me mee
naar de glimlachende blijheid