The Web Poetry Corner - Julius Dreyfsandt - izabella
izabella
by
Julius Dreyfsandt
waarom zie ik toch telkens weer die bleke vrouw
mij schrander aankijkend met donkere ogen
en haar dat uiteen valt over haar frêle schouders
als zwarte ragfijne draden die niet gedogen
dat ik mijn handen uitstrek, als ik dat willen zou
haar rode uitdagende lippen, zo intens zwoel
zuigen mij nog dichter naar haar lijf
zij dwaalt af, ik mis mijn doel
en raak verstrikt in het erotisch gevoel
als ik in gedachten met haar de liefde bedrijf