The Web Poetry Corner - Julius Dreyfsandt - het requem van j,. du sable-mouvant
het requem van j,. du sable-mouvant
by
Julius Dreyfsandt
als men eeuwig zoekt , vindt
en zijn liefdes-wens verliest
draagt men de pijn, zo snijdend
en ervaart men telkens weer
wat men reeds verloor aan het begin
dat men niet werd gekoesterd , bemind
en al vroeg in de koude bevriest
en daardoor nu en altijd
de geschonken, ontvangende liefde
niet herkent en wellicht vermijdt
laat staan er voor kiest
zich er mee te vullen
immers men heeft niet geleerd
deze te dragen
wel om meer te vragen
maar het weldadige gevoel ontbeert
zo, wordt men dagelijks begraven
een verlangen gekist
geen open raam met invallend licht
het is slechts de zucht
naar warmte die men zo node mist
waaraan een mens zich teder kan laven
en het leven maakt tot een requiem-klucht
een repeterende breuk
van hoop, en verlangen
en uitzicht op verval
zo sterft men aan het leven
met ongeschreven
"in pacem"gezangen