The Web Poetry Corner - Julius Dreyfsandt - een troebel ven
een troebel ven
by
Julius Dreyfsandt
ik kijk je niet aan
dat gaat mij moeilijk af
immers wat bezwaard
is de straling van jouw ogen
zo ben ik wel eens laf
ontzie de ware ander
heb mijzelf voorgelogen
zien naar jouw binnen
schept verwarring
raakt mijn zinnen
ontoert mijn lentetak
niet om jouw lijf te beminnen
noch jou te onteren
niets is voor mij
zo afschrikwekkend
als te verblijven in
niets ontziende ziele-uren
in overgave
zo verstrekkend
als nimmer te doven vuren
om schellen te laten vallen;
bang voor wie ik echt ben?
ik zal nog moeten strijden
eer ik bevreesd afdaal
in het innerlijk troebel ven