dag

by

Julius Dreyfsandt

een druppel valt
het is mijn
laatste traan
bij het koude
witte laken

de spitse neus
prikt een
een landschap
in het uitgestrekte

oog in oog
met verleden tijd
bevroren in een
verloren strijd

mijn gevoel lift op;
hij was een echt mens
mijmer ik
dat zeg ik altijd
bij het overschrijden
van de aardse grens

ik draai om
verlaat wat eens was
richt nog één blik

dag... zeg ik
niet dat hij het hoort
maar toch

ik hoop dat hij in
zijn droomloze slaap
nog eenmaal door mij
mag worden gestoord

NEXT?
Why don't you look at Memories of Johnny Hickey
by: Francis Duggan
from: Wonthaggi, Victoria, Australia

To visit all of Julius Dreyfsandt's poems, click HERE

Check out these deals at Amazon.com

...the best independent ISP in the Twin Cities

To write us about this page,
contact willy@dreamagic.com (Willy Chaplin)